UNIVERZITETSKI PROFESOR VUČETA JAĆIMOVIĆ DECENIJAMA U PČELARSTVU

UNIVERZITETSKI PROFESOR VUČETA JAĆIMOVIĆ DECENIJAMA U PČELARSTVU

Univerzitetski profesor Vučeta Jaćimović ne osustaje od porodične tradicije pa se, pored obaveza na Biotehničkom fakultetu, uspješno bavi i pčelarstvom. Svoja iskustva i prednosti bavljenja pčelarstvom podijelio je sa čitaocima VBP portala.

“Moje druženje sa pčelama počelo je još od malih nogu. Moja porodica generacijama drži pčele, pa je tako moj otac htio to da prenese i na mene. Kao dječak nisam bio oduševljen, jer sam od uboda pčele imao velike otoke. Međutim, kasnije se organizam privikao na pčelinji otrov, tako da sam samo osjećao bol pri ubodu i blago crvenilo. Kako su godine prolazile, počeo sam samostalno da pčelarim (od 1986. godine). Svaki dolazak kući na selu bio je i druženje sa pčelama

. Čak nisam otključavao kuću, već bih prvo pregledao kako rade. Onda sam se užurbano oblačio i pregledao neka od društava koje sam smatrao za najnužnije. Sama radoznalost, odnosno to šta se desilo od prošlog pregleda me je vukla u pčelinjak, a poseban je osjećaj zadovoljstva kad utvrdim dobro stanje”.
Jaćimović kaže da se u Bijelom Polju može uspješno baviti pčelarstvom.

“U Bijelom Polju se dosta uspješno pčelari. Ima i dosta pčelara koji svoje pčele prebacuju u okolinu Podgorice, Danilovgrada, na primorje, pa na tim lokacijama provedu zimu i društva se brže razviju u proljeće. Poslije toga se prebacuju u okolinu Bijelog Polja, kad počne cvjetanje nekih voćnih vrsta – džanarike, ranih sorti šljiva, trešnje… Bilo je nekih godina pa su se dobijali značajni prinosi sa cvijeta voćaka.

Poslije dolazi livadska paša, a kad ona bude pri kraju, pojedine kolege pčelari prebacuju svoja društva u područja sa višom nadmorskom visinom (Žabljak, Durmitor…). U pčelarskom udruženju ima oko 130 članova, ali ima i onih koji nisu članovi, a drže košnice. Prema posljednjim podacima, na teritoriji opštine Bijelo Polje ima oko 5.500 do 6.000 pčelinjih društava.

Naravno, taj broj uvijek varira zbog zimskih gubitaka ili pojave rojenja, kada se broj uvećava“.
U njegovom pčelinjaku, kako navodi, stanje je, u odnosu na prošlu godinu, odlično.
„Društva su se vrlo rano razvila, početkom aprila, onda je nastupilo zahlađenje od desetak dana, što je usporilo razvoj. Ali, sa povratkom lijepog vremena pčele su prešle u polunastavke, pa sam čak prije tri dana na većinu košnica dodao drugi polunastavak.

Rojevog nagona nema, mada su mi neki prijatelji javili da kod njihovih društava ima. Pošto su moje pčele u selu Kostenica, a ja živim u Bijelom Polju, ima problema kada se pčelinja društva masovno umnožavaju, Zato suzbijam rojeve svih ovih godina na neki od 4-5 načina, što dovodi do usporavanja razvoja i nešto manjeg prinosa.

Uvijek se negdje dobija, a negdje gubi. Ali, zadovoljan sam što, prije svega, mogu svojoj brojnoj porodici dati ovaj kvalitetni, većinom livadski med”, sa ponosom naglašava on.
Što se tiče držanja nastave na Biotehničkom fakultetu, on navodi da je jedan od onih koji rade ono što vole.
„Studenti su zainteresovani, mada ima i problema jer je neko od njih alergičan i njih ne smijem uvoditi u pčelinjak”, komentariše Jaćimović interesovanje domaćih studenata za pčelarstvo.

On je posebno naglasio zadovoljstvo na kraju procesa nastave.
„Za ovih 16 godina držanja nastave sa oko 1.600 studenata, desilo se desetak uboda. Na indirektan ili direktan način, njih 150 je u kontaktu sa pčelama. Ovih dana mi se prijavio i jedan magistar sa naših studija koji je već nabavio dva pčelinja društva i ja mu pripremam treće.

Tako se i preporučuje da se počne – sa par košnica, a sljedećih godina se to brojno stanje može lako uvećati. Objašnjavam im da, kada tako mladi počnu pčelariti, kasnije se čak mogu profesionalno baviti i izdržavati svoju porodicu. Ali, prije svega osjetiće zadovoljstvo kada budu cijedili med iz svojih košnica i kad im se on nađe na trpezi”, kazao je Jaćimoviću.
*Sponzor teksta Enza Home